Een verhaal van Gerrit Hofmeijer
Kustreis
Het was maart 1960 op het ms Solon die een kustreis maakte
(Hamburg Bremen Antwerpen)
dat zeun gerrit uit de patrijspoort keek van zijn hut en verdrietig dacht ,die kant
moet de
reeperbanh zijn en dan moet daar ongeveer de bontekoe liggen
,gerrit deed zijn ogen dicht
en zag in zijn verbeelding het interieur van de bontekoe
voor zich verschijnen met in het
midden het kleine fruitautomaatje,en achter de bar ,sonja
,de blonde venus van de bontekoe
Verdikkeme wat jammer nou ,geen mark of pfenning meer op zak
,dan valt er weinig
te stappen,nou ja een andere keer beter zuchtte gerrit en maakte aanstalten om naar
de kooi
te verdwijnen en met de stiekume hoop dat hij zwoele dromen zou hebben van de bardame
van de bontekoe.
Een paar uur later schrok gerrit wakker van wat gestommel en gegiechel en geirriteerd
draaide hij zich om en dacht ,dat zijn natuurlijk weer die dekhengsten die totaal geen rekening houden
met andere hardwerkende mensen (ja ja ,die brave gerrit).
Bijna was gerrit weggedoezeld toen hij opeens het blonde engelen gezicht van zijn sonja de bardame
van de bontekoe voor zich zag,ah daar is ze ,mijn droom is uitgekomen ,ik droom van haar,maar waarom
kletst ze nou Duits tegen me ?,ze kan toch Nederlands ?
Verrek dat is sonja helemaal niet dat is en of andere Duitse
tuthola die in de verkeerde kooi
aan het klimmen is,schrok de nu helemaal wakker geworden gerrit.
Dat in de kooi klimmen van de Duitse tuthola werd opeens
abrubt afgebroken door twee
grote handen van een tremmer die zijn verovering op de bank
deponeerde en dreigend tegen
gerrit zei,waarom klimt mijn meisie in jou kooi als ik effe
niet kijk,zijn we bijdehand bezig zeun?
Nou nee het was een vergissing ,kan gebeuren ,tjonge tjonge
,poe poe,kreunde gerrit,want die
tremmer had wel verdraaid grote handen .
De inmiddels klaarwakker geworden gerrit zucht even diep en dacht,ik ga maar aan dek zitten
want van slapen komt toch niks meer
Hij wurmt zich langs de tremmer en de Duitse tuthola de trap op en gaat misnoegd
op een bolder zitten denken hoe oneerlijk het leven in elkaar zit.
Na nog geen minuut ziet gerrit uit zijn ooghoek dat de tremmer naar boven is geklommen
om een gedeelte van al het genuttigde bier kwijt te raken en nog geen 20 seconden daarna
verschijnt ook de tuthola boven aan de trap,loopt langs de wc waar de tremmer de niagara
waterval staat na te bootsen en verdwijnt in de gang waar de verblijven van de officieren
beginnen .
In die gang stond de deur van de laatste hut open omdat de klerk ook net terug was van een avondje
reeperbahn,en de tuthola stapte daar pardoes naar binnen.
Het effect van de vrouw op de klerk was verbijsterd ,hij keek vol ongeloof naar de vrouw,sloot zijn ogen
gluurde weer door zijn oogleden,en blikte vervolgens naar de hemel met een uitdrukking van
verrek ik kan toveren, sprong van de bank af blikte in de gang en zag daar op het achterdek een
verbaasde zeun gerrit op de bolder zitten.
Zeun ,kop dicht begrepen? sisde de klerk en de deur was gesloten voordat gerrit wat kon zeggen.
Eeuh wat gebeurt er nou allemaal?,gaat dit wel goed ?dacht gerrit
Nou die laatste vraag kon hij na 10 seconden met een volmondig nee beantwoorden want uit het
achterschip uit de hut van de tremmer kwam een geluid dat het meest leek op een plots opstekende
storm op het meer van maracaibo.
Zeun waar is mijn meisie ,is ze langs jou gelopen? geef antwoord zeun of ik donder je overboord.
Ik weet van niets piepte gerrit ,echt niet,niet gezien,misschien in een hut van een dekhengst
De tremmer moest hier even over na denken.maar kwam toen tot de conclusie dat dat de meest denkbare optie was
Hij dreunde de trappen af en begon met de inspectie van de matrozenhutten,en dat beste lezer was het begin van wo 3
Het werd 1 massale knokpartij die met een hoop gevloek en gedreig beeindigd werd door
de ouwe de eerste stuurman en de Hwtk
Er werden in totaal 4 tutholas gevonden 1 zwarte ,2 brunetes en 1 rooie, en tot verbazing van
een tremmer geen enkele blonde.
De grote reis die daarna volgde was 1 van de beste reizen die zeun gerrit ooit gemaakt had hij hoefde maar te kikken
en de klerk was bereid om te helpen,sommige vonden dat wel eens vreemd,maar ach wat weten die nu van echte vriendschap.