Por problemen met de 2de wtk.

Na een aantal dagen begin je de eigenaardigheden van de rest van je directe collega’s te leren kennen.
Een belangrijk aspect van wachtlopen is het op tijd komen, zodat de afgeloste ploeg nog en paar uur de kooi in kan, 
voordat die er weer uit moet voor de torn-toe. 
Met name het aflossen van de 0-4 door de 4-8 werd door de 0-4 zeer op prijs gesteld als dit op tijd gebeurde. 
En hier dient zicht een vervelende eigenschap van de 2de wtk aan. 
Onze 2de bleek een zeer goede verhouding te hebben met zijn kooi. 
Met name s’nachts was onze vriend zijn kooi niet uit te branden. 
Een keertje een kwartiertje of meer te laat beneden komen is tot daar aan toe, 
maar omdat het na een week in meer of mindere maten elke nacht plaats vond, ging dat ten koste van mijn nachtrust. 
Als ik hem er op aansprak, met de opmerking, dat ik een keer een snipperochtend wilde nemen om de verloren slaap uren in te halen, 
beloofde hij beterschap. 
Maar na een paar keer redelijk op tijd te zijn gekomen verviel hij weer in zijn oude gewoonte en werd het weer 
tegen 5 uur voordat ik in mijn kooi kroop. 
Ook de Hwtk had geen oplossing en maakte zich er vanaf met de opmerking: 
Bedenk maar een list want ik ga niet om kwart voor vier in de nacht mijn kooi uit om hem tussen zijn vette lappen vandaan te halen!
En wat werd de list? 
In plaats van te gaan porren om kwart voor vier ging ik om half vier naar boven. 
Heel zachtjes en zonder het licht aan te maken pikte ik zijn wekker van het kooiplankje. 
Die wekker werd een kwartier vooruit gezet en weer teruggeplaatst op het kooiplankje. 
Zonder geluid te maken de hut weer uit en na een paar tellen weer naar binnen, het licht aanmaken en roepen dat het tijd is. 
Met het inmiddels vertrouwde gegrom laat de 2de merken dat hij het gehoord heeft. 
Met nog een half uur wachtlopen te gaan, wacht ik tot kwart voor vier, op de machinekamer klok, 
voordat ik weer naar boven ga om de 2de voor de tweede keer te porren. 
Hij gromt weer dat hij wakker is en kijkt dan op zijn wekker en ziet dat die op 4 uur staat. 
Ik ben zo beneden is zijn reactie. En ja hoor binnen een kwartier is hij met een nog duffe kop beneden op de plaat, 
maar voelt vaag dat er iets niet klopt. Maar wat er niet klopt, dringt niet tot hem door. 
Na overdracht van de wacht ben ik als een speer naar zijn hut gegaan en heb zijn wekker weer op de juiste tijd gezet, 
te weten een kwartier terug zodat die weer één op één liep met de machinekamerklok. 
Na deze klokkenlist een aantal keren achter elkaar herhaald te hebben, 
begon de 2de voorzichtig door te krijgen dat er iets met de wekker of de machinekamerklok niet klopte. Hoe kan je nou volgens jouw wekker om, 
pak hem beet, om tien over vier naar beneden gaan en daar om ongeveer 4 uur op de plaat staan?
Toen hij uiteindelijk zo ver was dat hij ging vermoeden hoe de vork in de steel zat, heb ik, 
in de hut van de Hwtk, tijdens het potje bier om half twaalf het verhaal van de list met de wekker verteld. 
De hele gang heeft dubbel gelegen van het lachen en ook de 2de kon deze list wel waarderen.
Het uiteindelijke positieve resultaat was dat de 2de akkoord ging met het voorstel om hem in het vervolg 
10 minuten eerder voor de eerste keer te porren en voor de tweede keer (indien nodig) een kwartier later. 
In het vervolg kwam hij redelijk op tijd beneden en ging het niet ten koste van mijn toch al gebroken nachtrust. 
De 0-4 is wat mij betreft altijd de fijnste wacht geweest, ook al betekende dat het slapen in twee shifts moest gebeuren.

grt Piet van Oorschot