KNSM ms-Themis reis vanaf 18 febr.1965 t/m 30 juni 1965.

Vrieslading/ladingpremie veilig stellen door valsheid in geschrifte?
Een waar gebeurd verhaal. .

Na een rondje Middellandse zee werd met een volle bak overgestoken naar de West. 
Alle ruimen waren vol, inclusief alle koel-en vrieskasten in ruim 1. 
Tijdens het rondje door de West werd tevens vrieslading ingenomen voor New York en daarmee dreigde het fout te gaan. 
In de diepvrieskamer, onderin ruim 1 aan bakboord, zat de lading die er in Georgetown (BG) uit moest. 
De ellende begon al met het naderen van de kust. De rivier opvaren bij laag tij betekende 
langzaam varen i.v.m. het trekken van een hoge hekgolf bij het passeren van de banken voor de riviermonding. 
Gevolg was een flinke vertraging die heel slecht uitkwam. 
Nog voordat de loods aan boord kwam was bekend geworden dat de diepvrieslading, met bestemming New York, 
al een uurtje of wat op de kade op een open vrachtwagen klaar stond. 
Bij iedereen, die wel eens in Georgetown is geweest, is bekend dat de temperatuur en de luchtvochtigheid 
ter plaatse geen goede combinatie is voor het lossen en weer laden van diepvrieslading. 
Als je voldoende tijd hebt, na het lossen, dan droog je lege diepvrieskamer zo goed mogelijk voordat je er goed 
op temperatuur aangevoerde lading weer in brengt. Maar zoals al hiervoor gemeld, 
het was en open vrachtwagen die er al een paar uur op de kade stond. 
Er lag nog wel een dekzijl over de lading shrimps, maar de damp kwam er als een mistbank onder vandaan. 
Bij het openen van de vrieskamer, die helemaal gelost moest worden , werd al duidelijk dat, als er niet gedroogd zou worden, 
dan de vrieselementen direct dicht zouden vriezen. Ik heb de stuurman, die de leiding had bij het lossen en laden, 
gewaarschuwd dat het risico groot zou zijn dat de nieuwe diepvrieslading niet op temperatuur gedraaid zou kunnen worden. 
Hij is met dit verhaal naar boven gegaan en heeft daar met de ouwe en de hwtk overlegd. 
Door alle vertragingen was het al tegen middernacht geworden toen de vrieslading eruit was en de vrachtwagen 
nog steeds stevig stond te dampen op de kade. 
De vracht terug laten rijden naar de diepvriescel ergens buiten de stad en weer op temperatuur laten brengen zou nog meer vertraging opleveren. 
De ouwe en de hwtk namen de beslissing om toch maar direct met het laden van de dampende shrimps te beginnen. 
Dus op naar New York en maar zien wat er van de diepvrieslading terecht zou komen. 
Na het sluiten van de vrieskamer gaf de thermometer nog geen -5 Celsius aan. 
Na 24 uur was de temperatuur pas 2 gezakt graden naar -7. Al met al veel te langzaam en dus een nog veel te hoge temperatuur voor diepvries. 
Het heeft tot New York geduurd om een temperatuur van om en nabij -13 graden op de teller te krijgen. 
Ik heb naar beste eer en geweten de vriesstaten ingevuld en afgetekend o.e.k. de waargenomen waarden, 
omdat ik van tevoren gewaarschuwd had voor de genomen beslissing en de daaraan verbonden risico’s. 
De vriesstaat van de betreffende vrieskamer werd door zowel de hwtk en de ouwe niet geaccepteerd. 
Op basis van die vriesstaat zou die partij shrimps afgekeurd worden en dat zou ten koste gaan van de ladingpremie, aldus het gezag. 
Of ik maar zo goed wilde zijn om een nieuwe vriesstaat te maken die gebaseerd was op een van de vriesstaat van een andere vrieskamers.
En dat heb ik geweigerd.
De hwtk heeft toen zelf een vriesstaat in elkaar gedraaid met aan mij het verzoek/opdracht om die af te tekenen.
En ook dat heb ik geweigerd.
Dit voorval heeft de hwtk vermeld in een conduitestaat t.b.v. het Hoofdkantoor. 
Maar daarin had hij niet vermeld wat de ware reden was, voor mijn houding/standpunt, om die vriesstaat niet af te tekenen. 
Ook die conduitestaat heb ik niet getekend. De verhouding met de hwtk en de ouwe was voor de rest van de reis niet al te best 
maar ik voelde me daar niet schuldig aan. Ik zou wel zien hoe dit na aankomst op het Hoofdkantoor zou uitpakken. 
Uiteraard werd ik na aankomst op het matje geroepen bij onze chef personeel van de technische dienst.
Hij deed eerst zijn verhaal op basis van wat hij van de hwtk gehoord had en wat in de conduitestaat was vermeld. 
Hij merkte wel op dat ik vrij kalm bleef gedurende zijn verhaal. 
En toen mocht ik mijn kant van het verhaal vertellen waarom ik de vriesstaten en de conduitestaat niet getekend had.
Hij gaf ruiterlijk toe dat hij begreep dat ik geen valsheid in geschrifte op mijn geweten wilde hebben om voor een ander 
de ladingpremie veilig te stellen.
Hij stelde voor mij disciplinair te straffen wegens werkweigering (insubordinatie), 
maar ernstig rekening te houden met mijn toelichting met betrekking tot het waarom. 
Zijn argumentatie was dat hij het niet kon maken tegenover overige gezagvoerders en hwtk’s om mijn aangevers hard aan te pakken 
door ze bv. een rang terug te zetten. Wel zouden ze wat langer op de kleinere schepen geplaatst blijven. 
Of dat in de praktijk ook gebeurd is weet ik niet en was ook niet belangrijk voor mij. 
Ik werd als 4de wtk geplaatst op de S-schepen met behoud van mijn gage als 3de wtk. 
Na 2 kustreizen moest ik weer op het hoofdkantoor komen. 
Onze chef personeel van de technische dienst kwam nog terug op het voorval met de vraag of ik in vergelijkbare situatie weer hetzelfde zou doen. 
Ik heb daar bevestigend op gereageerd, met daarbij de opmerking,dat valsheid in geschrifte 
en daarvoor een ander op laten draaien niet mijn stijl was.
Als genoegdoening en weer met behoud van de gage voor een 3de wtk werd ik als 4de wtk aangesteld op de –Prins der Nederlanden- .
Deze aanstelling en het verblijf op de –Prins- behoort tot mijn mooiste herinneringen en had ik voor geen prijs willen missen. 
Met andere woorden: Eerlijkheid werd toch beloond en daarom heb ik dit verhaal tijdens de daarop volgende 
KNSM jaren ook nooit onder stoelen of banken gestoken.
De moraal van dit verhaal is: Laat je nooit door middel van valsheid in geschrifte voor een (geld) karretje van een ander spannen, 
want als het toch fout gaat dan ben jij de zwarte Piet omdat jouw handtekening eronder staat of kan staan.


Groet, Piet van Oorschot

wordt vervolgd.