het rode boekje

3D"Tekstvak: Dit verhaal werd mij door verschillende personen onafhankelijk van elkaar en op verschillende tijdstippen verteld. =

Ik vertel dit omdat het onderstaand verhaal voor de meeste mensen op zijn minst ongeloofwaardig is.

Een Nederlands schip arriveerde in een Chinese haven, in de verwachting dat er onmiddellijk met laden en lossen begonnen zou worden.

Zij hadden buiten het regiem gerekend. Op veel plaatsen op onze Aardbol zijn groeperingen of machthebbers bezig om anderen,

die hun geloof of mening niet zijn toegedaan, dat te vuur en te zwaard de anders denkende bij te brengen.

Zij proberen andere te overtuiging, dat hun ideeën de enige goede en ware zijn, vaak tegen beter weten in.

Het schip kreeg een delegatie aan boord allemaal zwaaiend met het rode boekje v= an Mao.

Een deel van de delegatie zonderde zich af en liepen luidkeels citaten voorleze= nd uit het boekje, naar de hut van de kapitein.

Daar maakten zij bekent dat de bemanning aan dek moest aantreden, waarna de stichtelijke woorden en wijsheden van Mao uit het rode boekje zou worden voorgelezen. Zonder deze wijze woorden kon men niet leven en het bevatte, volgens hen, meer wijsheden dan alle andere boeken ter wereld samen. <= /o:p>

Gelukkig zijn er mensen die niet buigen voor afgedwongen meningen, deze kapitein was= zo’n mens, hij weigerde de bemanning aan dek te roepen.

De Chinezen vonden het spijtig en vertelden dat, zolang het stichtelijk woord niet verkondigd was, geen bootwerkers op het schip zouden worden toegelaten.

Zij gingen van boord en de volgende dag werd geïnformeerd of de kapitein v= an gedachten was veranderd, dat was de kapitein niet.

Hij vond, dat volgens internationaal recht, de Chinezen fout waren en dat zij n= iet de rechtsgang, of de gewoonte, op Nederlands grondgebied,

(dat is een schip, ook in het buitenland) mochten bepalen. De Chinezen waren een andere mening toegedaan,

zij vonden dat het woord van de grote leider Mao belangrijker was dan internationaal recht en vertrokken weer.

Na vier dagen is de kapitein onder druk van het agentschap en maatschappij bezweken en heeft toestemming gegeven om het ritueel uit te voeren.

Een half uur later was de hele delegatie weer aan boord, de rode boekjes werden plechtig open geslagen.

Na enig overleg, als straf moest waarschijnlijk het meest stichtelijke woord aan de zond= aars worden verkondigd, werd in het Chinees een aantal klanken uitgestoten.

Niemand van de bemanningsleden verstond er ook maar één woord van.

Na een paar strofen werd het boekje boven hun hoofd gehouden en drie maal Mao, Mao, Mao, geroepen.

Daarna werd weer een regel uit het boekje gelezen nogmaals Mao, Mao, Mao, dat was het enige wat verstaan werd en in nog geen

vijf minuten was de zaak geklaard. Er werd een doos geopend en ieder bemanningsl= id kreeg, voor zelfstudie, een Engelse uitgaven van het rode boekje.

De delegatie vertrok met een hoop buigingen.

De bootwerkers ploegen, die dagenlang aan de kade hadden rondgehangen en op ko= sten van de maatschappij niets hadden gedaan,

kwamen aan boord en gingen over tot de normale gang van zaken. De moeilijkheid met deze toestanden was dat er niet voor kon worden gewaarschu= wd.

Telkens weer werden door vertegenwoordigers van deze regiems nieuwe voorschriften en regels uitgedacht, die van haven tot haven telkens verschilden. =

Als door de scheepvaart- maatschappijen, een tegenmaatregel was gevonden, waard= oor de voorschriften konden worden omzeild of minder ergerlijk werden. Bedachte= n de Chinezen, Cubanen, Oost Duitsers en Russen als zij vermoede dat zij gezichts-verlies leden, weer wat anders.

Soepel en zonder problemen verliep het aandoen van deze havens nooit. Het was voor ons, in hun ogen kapitalisten,

altijd weer een vreemde, meestal vrolijke, gebeurtenis.

&= nbsp; &nbs= p; &= nbsp; &nbs= p; =

Dick