Zeebonk

Een verhaal van Gerrit Hofmeijer

Het was 29 oktober 1959 de verjaardag van Gerrit.
En niet zomaar een verjaardag, nee Gerrit werd zeeman ,hij ging varen, het zeegat uit, hij werd een zeebonk.
Het liefst ging hij als lichtmatroos, want dat klonk toch wel lekker, maar dat was een probleem voor brildragende Gerrit,
met een bril mocht je niet als matroos varen. Tja dan maar bij de machine dienst en de titel werd dan jongen machinekamer,
jongen machinekamer? nou dat klonk niet erg stoer hadden ze daar geen andere naam voor?,
jazeker bakszeun oftewel zeuntje, zeuntje?? dat klonk helemaal voor geen meter.
Ja hoor is effe zeun je kan ook bij een Rotterdamse maatschappij gaan monsteren dan heet je ketelbinkie
wat word het zeebonk of geen zeebonk? En het werd jongen machinekamer op de Orion, alias zeun, alias zeebonkje.
De reis ging van Amsterdam naar Algiers en begon s,avonds op de Levantkade waar Gerrit met de bus naar toe was
gebracht door zijn vader, die de hofmeester instructies gaf hoe hij Gerrit moest aanpakken
De Orion was al een oud scheepje met de bemannigsverblijven nog in het vooronder
Na de kennismaking en het werk (rantsoenen uitdelen en kooien opmaken)was het ± 23.00 toen iedereen midscheeps,
waar Gerrit was beland, te kennen gaf naar de kooi te willen, ach morgen was er weer een dag dacht
zeebonk Gerrit en ging ook op weg naar zijn kooi, enkel die kooi was op het voorschip en Gerrit liep naar het achterschip,
en omdat we inmiddels ook de pieren van IJmuiden waren gepasseerd en er ook nog een flinke deining stond voelde Gerrit
zich niet erg behaagelijk, je zag geen hand voor ogen en elke keer als hij een stap wilde doen ging het dek naar beneden
en kwam je een stuk been tekort, of het dek kwam omhoog en dan zat je knie onder je kin.
Het heeft niet veel gescheeld of dit verhaal was nooit geschreven, maar goed Gerrit vond het vooronder en zijn kooi
en kon het na vertellen. De andere morgen om 06.30 stond er een vreemde vent aan Gerrit zijn kooi en die vertelde hem
dat hij zijn nest uit moest komen om aan het werk te gaan. Nu kwam dat even slecht uit want Gerrit voelde zich niet zo lekker
en wou liever in zijn kooi blijven liggen dat ging dus niet door want die vreemde vent vertelde hem dat hij vrijwillig uit die kooi
kon komen of dat hij hem anders wel effe een handje wou helpen. Dat helpen zag Gerrit niet zo zitten,
dus 1 2 3 in godsnaam de kooi uit. Mijn God wat gaat die boot tekeer, het zal zeker wel windkracht 12 wezen,
en ik voel me echt niet lekker. Kom zeun het is prachtig weer, er staat een licht briesje en het eten komt niet
vanzelf in de messroom zei de stoker, want dat bleek de vreemde vent te zijn.
Ach alles went ook 5 dagen met een emmer in je kooi liggen, omdat je er anders steeds moet uitklimmen als je moet kotsen,
en de grappige opmerkingen van de olielui en stokers over zware shag en reepjes spek aan een touwtje.
En het pogen om met je lammelen heelhuids van midscheeps naar de bak te komen met windkracht 8/9,
want het was helemaal geen prachtig weer, het was pokkeweer en Gerrit was zo ziek als een hond en dat zeebonk gedoe kon
hem ook gestolen worden. Echter aan alles komt een eind, ook aan slecht weer en zeeziekte.
De Orion zou s,nachts om + 03.00 in Algiers aankomen en het was de avond daarvoor al rustig weer geworden zodat Gerrit
eindelijk in een diepe welverdiende slaap was gevallen,doch als je op het voordek je kooi heb staan ben je dicht in de buurt van het anker,
en op de Orion liep een stukje van de ankerkluis door Gerrit zijn kooi. Inderdaad s,nachts om 03.00 was het lekko anker,
en om 03.00,02 sec stond zeun Gerrit in zijn pendek met zijn monsterboekje in zijn hand aan het dek te krijsen dat er oorlog was
uitgebroken ,de boot was aangevaren,of dat de vliegende Hollander had toegeslagen, kortom zeun Gerrit was effe de kluts kwijt.
De ochtend na deze ellende diende zich weer een nieuwe ervaring aan, er werd door een matroos o/g aan Gerrit gevraagd
of hij vanavond de wal opging ,en zoja of hij ook ging neu……,ja dat was even slikken. Wat heet slikken,
Gerrit schrok zich te pletter, dat vraag je toch niet zomaar?, maar die stomme matroos o/g deed dat wel, en als aankomende zeebonk
schraap je dan je keel en mompelt iets van, ach ik zie wel, ligt eraan, en maakt je dan pijlsnel uit de voeten.
Het werd dus ±19.00 en zeun Gerrit, sorry zeebonk Gerrit ging de wal op samen met de koksmaat,die irritante o/g
en nog enkele maten om te stappen Gerrit keek zijn ogen uit, kamelen waterpijpen en mannen in soepjurken
En een geur zoals hij nog nooit had geroken, dit was echt een heel andere wereld. In die andere wereld was er ook een havenkroeg,
dat schijnt zo te horen in havens, en in die kroeg waren ook vrouwen en 1 van die vrouwen was Fatima,
en Fatima was zomaar op Gerrit zijn schoot gaan zitten, kuste hem en aaide door zijn haar.
Om eerlijk te zijn, Gerrit kreeg het spaansbenauwd, wat natuurlijk vreemd is in Algerije, en dacht, Jezus direct moet ik van bil, hoe moet dat?
Want Gerrit was nog maagd, Gerrit wist van toeten noch blazen.
Verdomme daar had je het al, hij moest mee met die Fatima, ze stond aan zijn arm te trekken en te roepen joe fokkie fokkie,
en de maatjes maar zeggen, ga nou mee, ze vindt je aardig, ze valt op je.
Dat, ze valt op je, nam ze nogal letterlijk want voordat zeun Gerrit wist wat er gebeurde lag hij op een bed zijn kleren waren
verdwenen en was er een vrouwspersoon bezig met bepaalde delen van zijn lichaam waar hij anders zelf zorgzaam mee bezig was.
Tja het was niet wat Gerrit zich had voorgesteld voor de eerste keer, maar het was toch wel prettig vooral die 2 groote borsten
die boven zijn gezicht heen en weer schudden, en die hand van fatima die dat bepaalde lichaamsdeel van hem bij haar naar binnen geleide.
Het werd Gerrit ietsje licht in het hoofd, het werd steeds lichter en lichter, verdomme wie deed nou dat licht aan?.
Nou dat waren de koksmaat, die irritante matroos o/g en nog enkele maten die aan de rand van het bed stonden en luidskeels begonnen te zingen:
floep zei me dobber daar gaat hij weer, het is zo lekker voor de eerste keer .
Ach geachte lezer(es) zeun Gerrit heeft die reis op de Orion toch wel een hoop ervaringen opgedaan,
en voor mij werd hij ook nog een klein beetje ZEEBONK